Kościół został wybudowany według projektu architektonicznego autorstwa Małgorzaty Świstowskiej, Tadeusza Gralika, Krzysztofa Świstowskiego. Budowlę oparto na planie krzyża łacińskiego z elementami nawiązującymi do stylu gotyckiego. Świątynia składa się z korpusu nawowego z przecinającym go transeptem, prezbiterium, pomieszczeń zakrystii, przedsionków oraz chóru. Nawy kościoła z podziałem kolumnowym rozświetlają wysokie, smukłe okna wypełnione witrażami. Wieża o wysokości 33 metrów, z miedzianą kopułą i dzwonem, zwieńczona jest 5-metrowym krzyżem. Dzwon z mosiądzu o wadze 810 kg wykonano w Pracowni Zbigniewa Felczyńskiego w Taciszewie.
Krzyż o wymiarach: 7, 3 m (wys.) x 2, 8 m (belka poprzeczna), umieszczony w centralnej części prezbiterium, został wykonany z drewna jesionowego. Autorem figury Chrystusa ukrzyżowanego jest artysta rzeźbiarz Wojciech Zasadni, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Rzeźba została wykonana ze sztucznego kamienia, mączki marmurowej łączonej z żywicą epoksydową. Podstawą wykonania był model wyrzeźbiony w glinie.
Rok poświęcenia: 2016
Miejsce sakramentalnej obecności Jezusa Chrystusa, umieszczone w centralnym punkcie świątyni, przylega do podstawy krucyfiksu. Tabernakulum zostało wykonane, zgodnie z planem koncepcyjnym, w bydgoskiej Pracowni Złotniczej Zbigniewa Kociugi. Zamysłem rzemieślnika było połączenie nowoczesnej technologii z techniką złotnictwa artystycznego. Zastosowano półszlachetne i szlachetne metale kolorowe. W kształt okręgu symbolizującego Hostię (łac. hostia ofiara) został wpisany monogram JHS (łacińska transkrypcja greckiego zapisu imienia Jezus) oraz fragment Kazania na Górze z Ewangelii według św. Mateusza: Błogosławieni, którzy cierpią prześladowania dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie (Mt 5, 10). Tekst nawiązuje do świadectwa życia i męczeńskiej śmierci błogosławionego Patrona. Winorośl obrazuje alegorię użytą przez Mistrza z Nazaretu:: Ja Jestem krzewem winnym, wy – latoroślami (J 15, 5). Przypomina prawdę, że Jezus Chrystus żyje swoim w Kościele, jednoczy nas ze sobą w Eucharystii i wszystkich sakramentach, uzdalnia do wydawania dobrych owoców poprzez głoszenie Jego Ewangelii.
Wnętrze kościoła jest rozświetlone przez okna wypełnione wielobarwnymi witrażami, przedstawiającymi wizerunki Dwunastu Świętych Apostołów: Piotra, Andrzeja, Jakuba Starszego, Jana, Filipa, Bartłomieja, Tomasza, Mateusza, Jakuba Młodszego, Szymona Gorliwego, Judy Tadeusza, Macieja. W oknie znajdującym się w ścianie szczytowej prezbiterium witraż symbolizuje ogień Ducha Świętego. Wszystkie witraże zostały wykonane w Autorskiej Pracowni Witraży Obiekt Marcina Czeskiego w Wagowie.
Wielobarwne witraże Dwunastu Apostołów i symbol Ducha Świętego w prezbiterium kościoła
Rok poświęcenia: 2009
Płaskorzeźby XIV Stacji Drogi Krzyżowej Jezusa wykonane są przez artystę rzeźbiarza Wojciecha Zasadniego, techniką użytą do wykonania figury Chrystusa ukrzyżowanego.
Płaskorzeźby zostały wmurowane w ściany naw bocznych w układzie symetrycznym.
Rok poświęcenia: 2016
Malarstwo autorstwa Karoliny Jasińskiej, stypendystki Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia i absolwentki Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Artystka jest laureatką Nagrody im. doc. Leonarda Torwirta (2018).
Patron parafii oraz diecezji bydgoskiej.
Obraz umieszczony w prezbiterium świątyni obok krucyfiksu, Tabernakulum i relikwii Patrona. Wizerunek twarzy Biskupa Michała został oparty na fotografii z okresu uwięzienia. Kolor szaty biskupiej wzmocniony czerwoną barwą symbolizującą męczeńską śmierć poniesioną w niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau.
Biskup Michał, wypełniony miłością do Najświętszego Sakramentu i Eucharystii, złożył świadectwo niezachwianej wierności Chrystusowi. Swoje życie ofiarował za wolność Kościoła i Ojczyzny.
Beatyfikowany przez Jana Pawła II (14 VI 1987).
Rok poświęcenia: 2016
Obraz Chrystusa Zmartwychwstałego według wizji Świętej Siostry Faustyny Kowalskiej, umieszczony w nawie bocznej kościoła. Dzieło jest wzorowane na wizerunku znajdującym się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach. Blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz… (Dzienniczek. 299).
W podpisie obrazu umieszczone słowa: Jezu, ufam Tobie.
Ufność oznacza życiową postawę dziecka wobec Miłosiernego Ojca: wiarę, nadzieję, miłość, pokorę i skruchę oraz przyjmowanie z miłością Woli Bożej.
Rok poświęcenia: 2020
Wizerunek radosnej Gianny z dziećmi, wzorowany na zachowanej fotografii rodzinnej, znajduje się w nawie bocznej kościoła. Święta codzienności, kobieta kochająca życie. Oddała je z miłości, ratując noszone pod sercem dziecko, którego życie było zagrożone. Aby zrozumieć jej decyzję, trzeba pamiętać o jej głębokim przeświadczeniu – jako matki i jako lekarza – że dziecko, które w sobie nosiła było istotą, która miała takie same prawa, jak pozostałe dzieci, chociaż od jego poczęcia upłynęły zaledwie dwa miesiące (Piotr Molla- mąż).
Jest patronką lekarzy, małżeństw, rodzin, dzieci poczętych i matek w stanie błogosławionym. Kanonizowana przez Jana Pawła II (16 V 2004).
Rok poświęcenia: 2021
Patronka diecezji bydgoskiej.
Wizerunek Matki Bożej jest wzorowany na późnogotyckim obrazie znajdującym się w ołtarzu głównym Katedry św. Marcina i Mikołaja w Bydgoszczy. Przedstawia Madonnę obleczoną w słońce, z księżycem pod stopami (Ap 12, 1), Dzieciątkiem Jezus na lewej ręce i pąsową różą w prawej dłoni.
Madonna została nazwana Matką Bożą Pięknej Miłości przez Prymasa Polski Kardynała Stefana Wyszyńskiego podczas koronacji obrazu w 1966 r. Ponownej koronacji dokonał papież Jan Paweł II (1999).
Obraz znajduje się w prezbiterium obok Krucyfiksu i Tabernakulum.
Rok poświęcenia: 2022
